قُم عَن مَجلِسِکَ لِاَبیکَ وَ مُعَلِّمِکَ وَ اِن کُنتَ اَمیراً؛

به احترام پدر و معلمت از جای برخیز هرچند فرمان روا باشی.

تصنیف غرر الحکم و دررالکلم ص ۴۳۵ ، ح ۹۹۷۰

ظـاهـــرش جـــدیست…

امـا دلـــی دارد کـه مــهربـانـی‌اش بـه وسعـت یک اقــیـانــوس است!

بــد قـول نــیـست…

امـــا گرفتار است، با او راه بیا

پدرم تمام دنیای من است.

پدرم شانه‏ هایت، ستون محکمی است پناهگاه امن خانه را.

دست در دستانم که می‏گذاری، خون گرم آرامش، در کوچه رگ‏هایم می‏دود.

در برابر طوفان‏های بی‏رحم زندگی می ایستی؛ آن‏چنان‏که گویی هر روز از گفت‏وگوی کوهستان‏ها باز می‏ آیی.

در آستانه میلاد حضرت علی (ع) و روز پدر گلهای کلاس اولی با آموزش نوشتن کلمه پدر و ساختن کارتبریک زیبا روزی ماندگار ساختند.

در جلسه آموزش خانواده که با حضور حداکثری پدران برگزار شد بعد از جلسه محفلی احساسی برپا شد.

دانش آموزان با در دست داشتن هدایا به آغوش شانه های محکم زندگی خود رفتند.

اشک شوق از دیده پدران ودختران جاری بود…

آری، دختران واقعا پدری اند…

در نهایت با همخوانی و سرود روبروی پدرانشان چشم نوازی کردند.

دخـتــَــر کـه بــآشی میـدونـی مُحکــَم تــَریـن پَنــآهگــاه دنیــآ
آغــوش گــَرم پـــِدرتـه
 میـدونـی مــَردانــه تـَریـن دستــی
کـه مـیتونی تو دستـِـت بگیـــری و دیگـه اَز هـــیچی نَتــَرسی
دســــتای گَرم وَ مِهـــــرَبون پـــِدرتـه
هَر کـجای دنیـا هم بـــاشی
چه بـاشه چـه نبــاشه
قَویتــریـن فِرشتــه ی نِگهبـــان پـــِدرته