آوای زنگ قافله
هردم به گوشم میرسد آوای زنگ قافله
این قافله ی کربلاست؛دیگر ندارد فاصله
یک زن میان محملی اندر غم و تاب و تب است
این زن صدایش آشناست
ای وای من این زینب است
من تمامی ذهنم را مخشوش خود ساخته ام …من حریف زبانم نمی شوم در سکوت بی تردید فاصله ها ….
و محرم و صفر را با خود به کوله بار پر از محبت دوست می برم تا پرتگاه دوری جستن از دوستان یادم را یاد آوری کند…
دوستانی که وجودشان حس دوستی را سالهاست که دردل من پرکرده ….
سهراب نیستم تا گره بزنم نور را با پیوند…. عشق را با لبخند…
سرگردان محبت حسین و اهل بیت او هستم ….
بینوای کوچه عشق محمد رسول (ص) و دوستدارانش هستم …
آری زلال نور خواهم شد وقتی یاد آنها در دلم می تابد…
این همه چگونه را پاسخ خواهم داد….
توان از جای برخاستن را دارم وقتی در محرم و صفر اهل بیت میگریم برای آبیاری درخت سر به فلک کشیده مهر اهل بیت در اعماق ذهنم …
خدایا تنهایم مگذار….
پروردگارا دلم را به خود وامگذار…
دل شکسته من دلخوشی می خواهد چون تو ….چون آستان بندگان خاص تو…چون محمد(ص) …چون حسن (ع) …چون رضا (ع)….و چون حسین (ع)…
همزمان با شب اول ماه صفر موسسه خیریه کرامت در مراسمی میزبان اهالی محل و خانواده های تحت پوشش شد.
کرامت در این مراسم میزبان 1000 نفر از عزاداران حسینی بود که با عشق در مراسم حضور داشتند.
مراسم که با سخنرانی و مدیحه سرایی و در نهایت قرائت نماز جماعت و همه میزبان سفره اهل بیت بودند.
صفر در انتهاست ….سفری باید …. صفر در آخر است…سفری بباید..
بار سفری دیگر برای همدلی باید بست …
وداعی در کار نیست…. چون دلم وداع را گریزان است ..
و این آغاز راه است …